Giuseppe Bergman (Lauwert)

Er zijn strips die je leest om het avontuur en strips die je achteraf doen beseffen dat je óók naar jezelf zat te kijken. Giuseppe Bergman hoort bij die tweede categorie. Milo Manara lanceerde zijn alter ego eind jaren 70 in het Frans op het kruispunt van reisverhaal, satire en metastrip. Het resultaat is een cultreeks die niet alleen de wereld rondtrekt (van Venetië over Afrika en het Oosten tot mythische droomgebieden), maar ook de mechanismen van verlangen, escapisme en spektakel blootlegt.
Met de aangekondigde heruitgave bij Lauwert in vier delen (Venetiaanse, Oosterse, Afrikaanse en mythologische avonturen) krijgt dit sleutelwerk opnieuw de ruimte die het verdient: als één lange reis waarin avontuur en reflectie elkaar voortdurend ondergraven.
Een held die liever leeft dan toekijkt
Giuseppe Bergman is een emblematische antiheld, gecreëerd door Milo Manara eind jaren 70. Door zijn absurde en existentiële omzwervingen belichaamt hij een kritiek op het klassieke avonturenverhaal, maar ook een meta-reflectie over de rol van auteur en lezer. Giuseppe Bergman is geen klassieke held. Eerder een rusteloze dromer die “échte” avonturen wil meemaken, weg uit de benauwende routine. Net wanneer hij denkt dat het leven hem niets nieuws meer te bieden heeft, duikt de mysterieuze H.P. op, met het gezicht van Manara’s mentor Hugo Pratt (H.P. is geen toeval). Bergman wordt een verhaal ingezogen dat tegelijk opwindend én verdacht geënsceneerd aanvoelt. Dat is de eerste grote vondst van Manara: Giuseppe Bergman is avontuur, maar het is ook een commentaar op avontuur. Binnen het verhaal circuleren camera’s, “publiek” en een soort regie, alsof Bergman deelneemt aan een realityshow avant la lettre. De lezer wordt zo medeplichtig: we genieten van de ontsnapping, maar voelen tegelijk de blik van het systeem dat die ontsnapping organiseert. Manara, maar niet “alleen” Manara
Milo Manara (geboren in 1945 in Luson, Italië) is een invloedrijke striptekenaar die wereldwijd bekendstaat om zijn verfijnde erotische tekenstijl, zijn cinematografische benadering van beeldverhaal, en zijn samenwerkingen met iconische auteurs zoals Federico Fellini en Hugo Pratt. Na een artistieke opleiding in Venetië begon hij zijn carrière in de jaren 1960-70 met het tekenen van western- en avonturenstrips. Zijn grote doorbraak kwam in 1978 met de publicatie van HP en Giuseppe Bergman, een reeks die niet alleen zijn artistieke signatuur bevestigde, maar ook zijn internationale reputatie als meester van het sensuele, dromerige beeldverhaal vestigde.
Wie Manara uitsluitend associeert met zinnelijke tekeningen, ontdekt in Giuseppe Bergman iets rijkers: een auteur die het medium strip wil laten bewegen. Manara zegt zelf dat erotiek wel aanwezig is, maar niet dominant. Belangrijker is de drang om te vertellen en te experimenteren. Die combinatie verklaart waarom Bergman vandaag nog werkt: het is tegelijk een tijdsdocument (jaren 70-90) en een verrassend moderne spiegel van onze beeldcultuur. En precies daarom is een heruitgave in een doordachte structuur, per reisfase, meer dan nostalgie: het is een herlezing.
De vier reisfases: vier manieren van verdwalen 1) De Venetiaanse periode: maskers, miseenscène en het begin van de reis Venetië is in Bergman nooit zomaar decor. Het is een idee: een labyrint van schoonheid en illusie, waar je identiteit even vloeibaar wordt als water. In de Venetiaanse fase wordt de toon gezet: Bergman zoekt avontuur, maar botst meteen op rollen, spel en regie, alsof de stad zelf een theatermachine is. (Niet toevallig duikt in de reeks ook een expliciete knipoog naar Pirandelloachtigemetaspelen op via titels en verwijzingen.) 2) De Oosterse periode: India, droomlogica en verleiding In recente samenvattingen van integrale edities wordt Bergmans traject expliciet genoemd: na Venetië volgt onder meer India — de “Oosterse” beweging waarin de reeks nog sterker naar droom, symboliek en zintuiglijkheid neigt. Hier voelt Bergman vaak als een reiziger in tw… (bron: Stripweb)

A la recherche de la grande aventure ! Giuseppe Bergman en a plus qu'assez de l'étroitesse de la vie que notre société lui impose et rêve désespérément de vivre libre et sans entraves. Aussi quand il est sélectionné par une société de production pour partir à l'aventure, il n'hésite pas une seconde et plaque tout. Première étape : retrouver HP, qui sera son maître d'aventure. Bienvenue dans un rêve éveillé... Inspirée notamment par Hugo Pratt et Fellini, la structure du récit ressemble au scénario d'un songe sous substances. Les ellipses, les personnages étranges, les splendides créatures peu vêtues, tout semble emprunté à l'onirisme. Par ailleurs, Bergman est en réalité recruté pour offrir de l'évasion à un mystérieux public auquel il s'adresse parfois directement ; Manara nous offre ainsi une mise en abyme qui en rajoute encore à l'impression de vertige qu'offre cette série. S'attaquant pour la première fois à une série non érotique, le dessin de Manara n'en est que plus frappant de sublime ! Cette nouvelle édition sera enrichie d'illustrations inédites. (bron: Stripweb)